"Imperium mrówek" Bernarda Webera w Dyskusyjnym Klubie Książki

"Imperium mrówek" Bernarda Webera w Dyskusyjnym Klubie KsiążkiPodczas wrześniowego  spotkania DKK w Bibliotece w Bolechowicach dyskusja toczyła się wokół książki francuskiego pisarza Bernarda Webera pt. Imperium mrówek, która rozpoczyna tzw. mrówczą trylogię. Jej kontynuacją jest Dzień mrówek i Rewolucja mrówek.

Już na początku dyskusji okazało się, autor nie przekonał do swojej powieści większości uczestników spotkania. Przede wszystkim rozczarował wątek fabularny z udziałem ludzi… bo oto Edmund, siostrzeniec słynnego entomologa Jonatana Wellsa dostaje w spadku po wuju kamienicę. Niebawem urządza się przy ulicy Sybarytów3 ze swoją żoną Lucie, synem Nicolasem i psem, krótkowłosą miniaturką pudla. Oprócz spadku dostaje również krótki list od  swego darczyńcy, w którym ma bezwzględny zakaz schodzenia do piwnicy swojego nowego domu. Zapowiadał się więc całkiem ciekawy wątek z dreszczykiem. Niestety, wkrótce okazało się, że zarówno sami bohaterowie jak i następujące  po sobie wydarzenia, szyte są zbyt grubymi nićmi. Odnieśliśmy wrażenie, że autor tak do końca nie miał pomysłu tę część powieści. Inaczej ma się sprawa  z dużo obszerniejszym wątkiem mrówczym .Wszak, pisarz po otrzymaniu nagrody dla najlepszego młodego reportera fundacji Nevs wyjechał na stypendium na Wybrzeże Kości Słoniowej, gdzie zafascynowany cywilizacją mrówek, badał ich życie i zwyczaje. Zarówno tę pasję jak i bogatą wiedzę o mrówczym społeczeństwie udało mu się przelać na karty swojej powieści… i to uznaliśmy za największy atut naszej wrześniowej lektury. Jednak z czasem, podążanie za mrówczymi wyprawami wojennymi okazało się dla nas nieco męczące…, jak na razie poprzestaniemy więc na pierwszej części tej mrówczej trylogii.

Zapraszamy na spotkanie 27 października o godz. 19.00, będziemy dyskutować o książce „Ślepnąc od świateł” Jakuba Żulczyka.

"Atlas Doppelganger" Dominiki Słowik w Dyskusyjnym Klubie Książki

Dyskusyjny Klub KsiążkiSierpniową lekturą DKK w Bibliotece w Bolechowicach był dość głośny debiut Dominiki   Słowik z 2015 roku - Atlas Doppelganger. Na okładce książki można przeczytać: „transowy, mocny, znakomity debiut”. Pozytywną opinię o książce wyrazili zarówno Paweł Huelle jak i Bronisław Maj.

To co rzuca się w oczy zaraz po otwarciu książki, to rezygnacja autorki z dużych liter. Zabieg stylistyczny znany już w literaturze. Niektórzy uczestnicy spotkania wyrazili opinię, że taki sposób pisania zmuszał ich do większego skupienia … a o czym jest Atlas Doppelganger?

Przedstawione w książce wydarzenia autorka umiejscowiła w  latach dziewięćdziesiątych XX wieku, o których napisała, że „były to ostatnie lata prawdziwej polski, czas przejścia”. Jako miejsce wydarzeń wybrała śląskie blokowiska, z których sama się wywodzi. Książka składa się jakby z dwóch części. W pierwszej, którą oceniliśmy znacznie lepiej Słowik maluje „pospolitość skrzeczącą do bólu”, która naszym zdaniem dość trafnie odzwierciedla tamte lata. Ponadto bardzo przekonujący jest język, którym wypowiadają się bohaterowie książki.

Drugim wątkiem powieści autorka uczyniła opowiastki dziadka, który przepracował całe życie w kopalni  a w opowieściach buduje swoje alternatywne żywoty. Niestety  odnieśliśmy wrażenie, że  autorka przestała do końca nad tym wątkiem panować. Również wkomponowanie w tok narracji opowiadania o Sadowskim, to pomysł  mało ciekawy. Większość uczestniczek spotkania z trudem przebrnęła te rozdziały. Wszystkich natomiast raziły wulgaryzmy. O ile przekleństwa w wypowiedziach przywoływanych bohaterów miały uzasadnienie, bo czyniły te postacie  rzeczywistymi, o tyle epatowanie nimi w samej opowieści narratorki to pomysł chybiony.

Czy będziemy czekać z niecierpliwością na następną książkę Dominiki Słowik? Zdecydowanie tak, bo pomimo tych zarzutów widzimy w tej młodej autorce duży potencjał pisarski.

Zapraszamy na kolejne spotkanie, które odbędzie się 29 września o godz. 19.00. Omawianą lekturą będzie Imperium mrówek Bernarda Webera.

Dyskusyjny Klub Książki

"Frida" Barbary Mujicy w Dyskusyjnym Klubie Książki

Dyskusyjny Klub KsiążkiLipcową lekturą DKK w Bibliotece w Bolechowicach była powieść o kobiecie niepokornej i egocentrycznej a zarazem kruchej i wrażliwej, która w świecie sztuki stała się symbolem niezależności. Historia Fridy Kahlo, jaką w książce pt. Frida przedstawiła amerykańska pisarka Barbara Mujica nie jest biografią słynnej malarki.

Jak przyznaje sama autorka, większość przedstawionych w niej wydarzeń i postaci zrodziła się w wyobraźni, choć jej ramy stanowią prawdziwe epizody z historii Meksyku i biografii artystki. Fridę poznajemy z opowieści jej siostry Cirstiny, dojrzałej już kobiety, która po latach analizuje swoje skomplikowane relacje z siostrą, siedząc na kozetce u psychiatry. W jej opowieści nie ma tabu. Jest wspomnienie gorzkiego dzieciństwa sióstr, nieuleczalna choroba, zdrady, zazdrość, rozstania i powroty. Sporą część opowieści stanowi wspomnienie burzliwego, pełnego bólu i zdrad związku Fridy z największym meksykańskim malarzem tych czasów Diego Riverą.

Choć Frida nie jest biografią wszyscy byliśmy zgodni, że autorce książki udało się uchwycić istotę osobowości wielkiej malarki oraz oddać, barwną i niezwykle zróżnicowaną kulturę Meksyku. Oczywiście powieść nie zaspokoiła naszej ciekawości dotyczącej życia i twórczości głównej bohaterki. Stała się natomiast zachętą do sięgnięcia po biografię wielkiej Fridy Kahlo i  zmobilizowała do obejrzenia filmu w reżyserii Julie Taymor, w którym  rolę malarki zagrała  Salma Hayek.

Zapraszamy na spotkanie klubu 25 sierpnia o godz. 19.00 Tematem dyskusji będzie debiutancka powieść Dominiki Słowik - Atlas Doppelganger

"Cafe Hiena" Jany Beñovej w Dyskusyjnym Klubie Książki

Dyskusyjny Klub KsiążkiJako majową lekturę DKK w Bibliotece w Bolechowicach wybrałyśmy cieniutki tomik słowackiej autorki Jany Beňovej Café Hiena. Plan odprowadzania. Pisarka debiutowała jako poetka, a jako temat swoich utworów poetyckich i prozatorskich najchętniej wybiera miejsce, w którym żyje i pracuje – Bratysławę.

Nie inaczej jest i tym razem – Café Hiena zabiera nas w podróż do Petržalki, dzielnicy Bratysławy, depresyjnego, przygnębiającego, betonowego blokowiska oddzielonego od reszty miasta Dunajem. Tu mieszkają bohaterowie utworu – czwórka młodych desperados, usilnie starających się żyć życiem niczym nieskrępowanym, buntujących się przeciwko dzielnicy i zastanej rzeczywistość, spędzających czas na tworzeniu i dyskusjach w tytułowej Cafe Hiena. Nie fabuła jest tu jednak najważniejsza, ale obraz Petržalki jako miejsca, w którym nie da się żyć, ale z którego można się wyzwolić tylko wybierając śmierć lub szaleństwo.

Trudno nam było rozpocząć rozmowę o tej książce. Nie każdemu przypadł do gustu kompozycyjny zamysł: zamiast epickiej, linearnej opowieści dostajemy fragmenty, skrawki, epizody, obrazy surrealistyczne przeplatają się z banalną rzeczywistością a poetyckie metafory z wulgaryzmami. Jest to poza tym proza, która niesie w sobie dużą dawkę smutku, przygnębienia, beznadziei. Warto jednak było zadać sobie nieco więcej trudu, bo otrzymaliśmy powieść świeżą, naturalną i spontaniczną. Powieść, która przyciąga poetycką wrażliwością autorki, trafnymi, obserwacjami, plastycznością opisów, gorzkim humorem. Warto wspomnieć, iż autorka została za ten tytuł uhonorowana Nagrodą Literacką Unii Europejskiej. 

Refleksjami na temat majowej lektury podzieliła się z nami uczestniczka naszego klubu Renata Stanek. Dziękujemy.

Zapraszamy na spotkanie 30 czerwca o godz. 18.00. Tym razem dyskusję o książce Frida B.Mujicy połączymy z projekcją filmową.

"Ciemno, prawie noc" Joanny Bator w Dyskusyjnym Klubie Książki

Dyskusyjny Klub KsiążkiKwietniowa lektura  - Ciemno,  prawie noc Joanny Bator  wywołała  spore emocje. Z jednej strony  mamy do czynienia ze świetną autorką, co do tego żadna z dyskutantek nie miała wątpliwości, z drugiej jednak jej proza nie została przyjęta bezkrytycznie.

Ciemno, prawie noc, to historia Alicji Tabor, dziennikarki, która po wielu latach wraca do rodzinnego Wałbrzycha, aby napisać o trójce zaginionych dzieci. Stopniowo poznajemy życie samej Alicji,  smutne i pełne nieszczęścia, a także losy jej siostry - Ewy - postaci niezwykle ciekawie nakreślonej. Ewa nieżyjąca od wielu lat, ciągle wraca we wspomnieniach głównej bohaterki i wydaje się, że właśnie ten „siostrzany” wątek, jest najdogłębniej  i najciekawiej pod każdym względem, również językowym, opisany w powieści.

Co do języka, to zresztą trzeba przyznać, że Joanna Bator potrafi niesamowicie celnie scharakteryzować  postacie, różnicując ich język i wychwytując kapitalnie smaczki – świetne zwłaszcza opisy Zofii Sochy – babci Patryka i Barbary Mizery – mamy Andżeliki. To pełnokrwiste postacie  fantastycznie opisane właśnie poprzez sposób wypowiedzi.

W powieści współczesność przeplata się z historią, dowiadujemy się sporo o dziejach  księżnej Daisy, w tle pojawia się zamek Książ, historie wojenne. Jednocześnie widzimy  miasto, szare, biedne, narażone na działanie „proroków” mówiących, jakże znajomym, językiem polityki pomieszanej z „mistyką”. Wałbrzych w powieści Joanny Bator to miasto mroczne, dominuje nastrój grozy, przerażają postacie. Niektóre wątki i tajemnice, zdaniem dyskutantek, nie powinny były zostać tak brutalnie uwypuklone i odebrane zostały  jako niepotrzebne epatowanie złem.

Powieść ciekawa, niewątpliwie napisana przez utalentowaną autorkę, pozostawiająca jednak uczucie jakiegoś nadmiaru w  mrocznych opisach, zbyt dużej ilości zbędnych szczegółów, wyjątkowo przykre wrażenie robią aż trzy serie  „bluzgów”. Jedna wystarczyłaby aż nadto.

W zgodnej opinii czytelniczek, które przeczytały również „Piaskową górę” właśnie ta  poprzednia powieść  sprawia wrażenie bardziej spójnej, harmonijnej i lepiej skomponowanej.

Autorką recenzji jest - Małgorzata Biernacka. Dziękujemy.

Zapraszamy na kolejne spotkanie: 19 maja o godz. 19.00.

Majową lekturą będzie Cafe Hiena, której autorką jest Jana Benova. 

"Córka grabarza" Joyce Carol Oates w Dyskusyjnym Klubie Książki

Dyskusyjny Klub KsiążkiMarcowe spotkanie DKK w Bibliotece w Bolechowicach upłynęło w klimacie prozy amerykańskiej. Tym razem dyskutowaliśmy o książce Joyce Carol Oates pt. Córka grabarza. W swoich powieściach Oates najczęściej przedstawia szeroką panoramę amerykańskiego społeczeństwa i zachodzących w ostatnich dziesięcioleciach przemian kulturowych. Szczególnie interesuje ją temat przemocy i sytuacja kobiet.

Tym razem, na prawie sześciuset stronach powieści poznajemy historię życia Rebeki Schwart. Rodzina bohaterki ucieka przed prześladowaniami z przedwojennych Niemiec do Ameryki - a co oferuje im nowa ojczyzna? Ojciec, nauczyciel matematyki otrzymuje posadę grabarza i zatęchły domek położony nieopodal cmentarza. Zamiast asymilować się z nowym środowiskiem  Schwartowie zamykają się przed ludźmi. Wyrwani z własnej ziemi, uratowani przed pogromem, zostają na marginesie życia społecznego i publicznego. Zgorzkniały ojciec popada stopniowo w szaleństwo, które prowadzi ostatecznie do rodzinnej tragedii. Pozostawiona sama sobie nastoletnia Rebeka chce zerwać z tragiczną przeszłością…

Nasza dyskusja skupiła się przede wszystkim na pierwszej części powieści, przedstawiającej przerażający portret rodziny, jej degradacje, duchowe, moralne i materialne ubóstwo, opowiadającej o tragicznym dzieciństwie Rebeki. Zdaniem wszystkich uczestników spotkania to najciekawsza część książki. Później fabuła staje się bardziej przewidywalna i nieco banalna. 

Zapraszamy na kolejne spotkanie 28 kwietnia o godz. 19.00. Tematem dyskusji będzie Ciemno, prawie noc Joanny Bator

Dyskusyjny Klub KsiążkiDyskusyjny Klub Książki

"Tamte cudowne lata" Marian Izaguirre w Dyskusyjnym Klubie Książki

Dyskusyjny Klub KsiążkiNa styczniowym spotkaniu DKK w Bibliotece w Bolechowicach dyskutowaliśmy o książce pt. Tamte cudowne lata. O autorce powieści - Marian Izaguirre wiemy, że urodziła się w Bilbao, a teraz mieszka w Madrycie, w domu pełnym książek, dobrej muzyki i przyjaciół. Od ukończenia studiów dziennikarskich pracuje w mediach i reklamie, jednocześnie zajmując się pisaniem.

Tym razem, w roli moderatora  dyskusji wystąpiła Lidka, jedna z uczestniczek DKK, która na początek przygotowała bardzo ciekawy komentarz historyczny  na temat wojny domowej w Hiszpanii, albowiem w Tamtych cudownych latach  znajdziemy odniesienie do tych właśnie czasów. Głównymi bohaterami powieści są:  Alice, samotna angielka, miłośniczka literatury, oraz Matias i Lola, którzy prowadzą  antykwariat w odległej dzielnicy Madrytu. Poznają się przypadkowo, kiedy Alice spotyka Matiasa niosącego pod pachą stertę książek i śledząc go trafia do zapomnianego antykwariatu. Od tej pory będzie tam częstym gościem...

Książka Izaguirre reklamowana jako podobna do Cienia wiatru Zafona (naszym zdaniem na wyrost), nie wywołała w nas żadnych głębszych emocji, nie znaleźliśmy w niej tego niepowtarzalnego klimatu, a przewidywalność fabuły osłabiła przyjemność jej lektury. 

Zapraszamy na spotkanie 31 marca o godz. 19.00 – tematem dyskusji będzie Córka grabarza  J.C.Oetes.

"Ktoś we mnie" Sarah Waters w Dyskusyjnym Klubie Książki

Dyskusyjny Klub KsiążkiNa grudniowym spotkaniu DKK w Bibliotece w Bolechowicach dyskutowaliśmy o książce Sarah Waters pt. Ktoś we mnie. Na okładce wydawca umieścił informację: Mistrzyni fabuły przygotowała dla nas kolejną niespodziankę. Jedno jest pewne: nie będziemy rozczarowani. Niestety okazało się, że taka rekomendacja, chociaż brzmi niezwykle zachęcająco i ciekawie, jest opinią na wyrost .Od dobrej powieści oczekujemy wiarygodnych bohaterów i fabuły, która przeniesie nas w inny świat i pozwoli nam poczuć, że jesteśmy tam naprawdę… a co proponuje nam Sarah Waters?

W zgodnej opinii wszystkich uczestników spotkania, autorka zaprzepaściła ciekawy skądinąd  pomysł na osadzenie fabuły swojej książki w  powojennej angielskiej posiadłości, będącej od paru stuleci własnością zubożałej rodziny Ayresów. Niestety, okazało się, że mamy do czynienia z dość nudną historią. Fabuła książki jest na tyle nużąca, że niektórzy uczestnicy spotkania nie doczytali powieści do końca. Jeśli do tego dodamy nieciekawy sposób narracji to niestety okazuje się, że to najsłabsza z pośród  książek, które dotychczas omawiałyśmy na naszych klubowych spotkaniach. Szkoda, że ostatnie w tym roku spotkanie przyniosło nam takie rozczarowanie…  

Zapraszamy na spotkanie 28 stycznia o godz. 19.00. Tematem dyskusji będzie książka Tamte cudowne lata Marian Izaguirre.

"Dotknij wiatru, dotknij wody" Amosa Oza w Dyskusyjnym klubie Książki

Dyskusyjny Klub KsiążkiNa listopadowe spotkanie DKK w Bibliotece w Bolechowicach, niektóre uczestniczki naszego klubu czekały z wyjątkową niecierpliwością, ponieważ bohaterem spotkania był jeden z ich ulubionych pisarzy, prawdziwy mistrz  w posługiwaniu się słowem i opisywaniu ludzkich emocji – Amos Oz i jego powieść Dotknij wiatru, dotknij wody. Już sam tytuł jest zapowiedzią magicznej atmosfery, którą można odnaleźć w tej niewielkiej objętościowo ale jakże pojemnej pod względem treści powieści.

Początkowo akcja Dotknij wiatru, dotknij wody rozgrywa się Polsce, którą autor zna z opowiadań matki, potem przenosi się do Ziemi Obiecanej, gdzie  Pomeranz, marzycielski syn zegarmistrza z miasta M. chroni się przed wojną…  Chociaż fabuła książki rozgrywa się na tle  dwóch wojen - II wojny światowej i wojny izraelsko-arabskiej  to autor nie skupia się na ich opisywaniu, lecz na emocjach bohaterów, które są wyrazem ich duszy próbującej „oderwać się od ziemi”. Na większości uczestniczek spotkania powieść Oz wywarła ogromne wrażenie. Zachwyciła nas jej narracja i  baśniowy surrealizm, który pozwolił  autorowi opowiadać o rzeczach tak strasznych jak wojna i śmierć, w tak poetycki sposób. Doceniliśmy również postawę autora, który w swojej książce stara się obiektywnie ocenić stosunek Polaków do Żydów. Wszystkich oczarował język powieści, co jest również zasługą tłumaczki, która potrafiła wydobyć z prozy Amosa Oza charakterystyczny styl pisarza i całą jego finezję. 

Zapraszamy na spotkanie 17 grudnia o godz. 19.00. Tematem spotkania będzie książka Ktoś we mnie Sarah Waters.

"Nokturny" Kazuo Ishiguro w Dyskusyjnym Klubie Książki

Dyskusyjny Klub KsiążkiPaździernikowe spotkanie DKK w Bibliotece w Bolechowicach zapowiadało się bardzo ciekawie, ponieważ tematem dyskusji miały być opowiadania angielskiego pisarza o japońskich korzeniach Kazuo Ishiguro, zebrane pod jednym tytułem Nokturny. Pięć opowiadań o muzyce i zmierzchu.

Już na początku dyskusji nikt nie krył rozczarowania lekturą. Trudno było nam uwierzyć, że wyszły one spod pióra autora  świetnych Okruchów dnia. Tym razem Ishiguro całkowicie zawiódł  nasze oczekiwania. Zabrakło przekonujących bohaterów, fabuła często zbyt wymyślna, język zbyt prosty… i chociaż w tle gdzieś pobrzmiewa muzyka to za mało, aby Nokturny nas oczarowały. 

Zapraszamy na spotkanie 26 listopada o godz. 19.00 Tematem dyskusji będzie książka pt. Dotknij wiatru, dotknij wody Amosa Oza.

Programy

 

Czytam sobie w bibliotece

 

Dyskusyjny Klub Książki

 

Dyskusyjny Klub Książki dla dzieci

 

Grupa Rękodzielnicza "Koronczarki"

 

Kosmos – nasze wielkie podwórko!

 

Program Rozwoju Bibliotek

 

Biblioteka Narodowa

 

Cyfrowe książki

 

wolnelektury.pl

 

polona.pl

 

Wyszukaj